07 september 2010 · 11.17u
De vlucht uit Den Haag
Een column door Piet Van Uchelen
12.03.2010 .. Zoals "in levensbedreigende situaties" verkerende asielzoekers ons land opzoeken als paradijs op aarde, zo ontvlucht de één na de andere Haagsche politiek prominent de arena.Het lijkt een trend ná de laatste gementeraadsverkiezingen: met de staart tussen de benen het hazenpad kiezen.
Kant(SP), Eurlings(CDA), Bos(PvdA) … er lijkt maar geen einde te komen aan de verlaters van het zinkend schip der Nederlanden. Van Agnes Kant is het enigszins nog begrijpelijk, in het opvolgen van de populaire Maoïst Marijnissen is zij nooit écht geslaagd. Met overslaande stem probeerde zij aan de vooravond van de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen tegenover Wilders nog op krampachtige wijze te scoren ("Niet de islam, maar Wilders is een bedreiging voor de samenleving"), maar zij worstelde zichtbaar al tijden met haar politiek leiderschap.
Dan Camiel E...Lees meer
PVU in Beeld
WIM VREESWIJK
PVU - Nodig in Utrecht
Wie is Wim Vreeswijk?
Oprichter van de Partij Vrij Utrecht
06 januari 2010
Mijn naam is Wim Vreeswijk, oprichter van de Partij Vrij Utrecht en wel in december 2009.
Begin jaren "70 zette ik al grote vraagtekens bij de werkelijke meerwaarde van de vele analfabete gastarbeiders in Utrecht. Toen dan ook in 1973, gesteund door de VVD (!) de Wet op de gezinshereniging werd aangenomen voorzag ik al een dramatische wijziging van onze bevolkingssamenstelling. Hele wijken zijn in decennia veranderd van autochtoon in merendeels allochtoon waardoor de eigen bevolking zich steeds minder thuis ging voelen in de "eigen" wijk, en massaal verhuisde naar de veel duurdere regiogemeentes Maarssen en Nieuwegein.
Utrecht armoediseerde en ging uiteindelijk in de jaren '90 failliet. Begin jaren '80 en '90 kandideerde ik dan ook met succes voor een zetel. Aanvankelijk in Almere, later in Utrecht en uiteindelijk ook de provincie Utrecht. Tegelijkertijd onderging ik een lange periode van (gesubsidieerde) bedreigingen, vernielingen, geweldpleging bij raadsinstallaties tot aan een regelrechte aanslag in Kedichem (1986) toe waarbij ik door een sprong uit de 2e verdieping een schedelbasisfractuur opliep en 8 dagen op de intensive care verbleef in het (huidige) UMC. Dit was echter nog niets vergeleken met het letsel van Wil Schuurman, de secretaresse en echtgenote van Hans Janmaat, waarbij een been geamputeerd werd.
De gevestigde politiek stond erbij en keek ernaar doch deed niets met de gearresteerde daders. Een gigantische obstructie van de democratie en ook een wereld van verschil met Wilders van de PVV die al jaren 24 uur per dag bewaakt wordt door 12 beveiligers. Eind 2000 werd ik niet meer herkozen, mede door de landelijke opkomst van de "Leefbaren". In de periode 2000-2009 keek ik rond bij achtereenvolgens Leefbaar Nederland, LPF en TON, doch zij brachten er weinig van terecht.
Eind 2009, bij het doornemen van de Utrechtse begroting 2010, begon het echter weer te kriebelen, en besloot ik tot een come-back. Niet op de manier van de PVV waardoor je 12 beveiligers en een safe-house nodig hebt, maar wel scherper en compromislozer dan de gevestigde partijen. Mede door het niet-meedoen van de PVV liggen er m.i. grote nieuwe kansen in Utrecht voor een verfrissende wind door het Utrechtse. De eerste overwinning hebben we inmiddels op zak. Het hoogste bestuursorgaan van Nederland, de Raad van State, heeft de obstructieve gang van zaken door de gemeente Utrecht scherp veroordeeld. Het is echter een zeer slechte zaak dat ik en de Utrechtse belastingbetaler weer op kunnen draaien voor de handelswijze van een anti-democraat als onze PvdA-burgemeester Wolfsen. Het is des te stuitender dat deze burgemeester als oud-rechter én onpartijdig burgervader beter had moeten weten...
Wim Vreeswijk
3 maart 2010 GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN UTRECHT
